Büyük son sözler

Gelecek nesillere son olarak hangi sözünüzü miras bırakmak istersiniz? İşte size bazı seçenekler. Sözleri kaydedilen kişilerin hep ünlü olduklarına dikkat edin. Sıradan insanların tarihi daha yazılmadı.

Chris Hubbock televizyon spikeriydi ve bir canlı yayında şunları söylemişti:

"-Şimdi de Kanal 40'ın daima en taze ve kanlı haberleri verme politikasına uygun olarak, bir intihar girişimini canlı sunuyoruz."

Katil James Rodges kurşuna dizilmeden önce son bir isteğinin olup olmadığı sorulduğunda şöyle demişti:

"-Eee, evet, çelik yelek."

Socrates'in son sözleri epey ünlüdür:

"Crito, Asclepius'a bir horoz borcum var; ödemeyi unutmazsın, değil mi?"

Zaman Makinesi ve Görünmez Adam gibi kurgubilim klasiklerinin yazarı H. G. Wells:

"Gidin ... Ben iyiyim."

Emily Dickinson'a göre:

"... sis kalkıyor."

Henry Ward Beecher kölelik karşıtı ve din adamıydı. Zamanının en ünlü hatiplerinden biriydi. Bu fani dünyadan ayrılmadan önce şu sözleri söyleyecek vakit buldu:

"Şimdi sır başlıyor."

"Dostlar, alkışlayın! Komedi sona erdi."

Sahneden ayrılan oyuncunu adı Ludwig von Beethoven'di.

"Bana için,"

diyerek gitti Pablo Picasso.

Dominique Bouhours Fransız gramerciydi, ölürken bile gramer dersi vermişti:

"Ölüyorum, ya da ölmekteyim. İkisi de kullanılabilir."

John Adams ABD'nin 2. Cumhurbaşkanıydı. Son sözleri tamamlanmamış bir cümleydi:

"Thomas Jefferson—Hala yaş ... "

Thomas Jefferson ABD'nin 3. Cumhurbaşkanı ve Bağımsızlık Deklarasyonunu kaleme alan kişiydi. Son sözü bir soruydu:

"Bu dördüncü mü?"

"Biraz daha ışık!"

diyerek gitti Goethe.

Georges Danton Fransız Devriminin radikal fakat pragmatik lideriydi. Onun uzlaşma arzusu rakip fraksiyonlar tarafından kabul görmemişti. İhtilal mahkemesinde yargılanmış ve 5 Nisan 1794 te giyotine gönderilmişti. Celladına şöyle demiş:

"Kellemi insanlara gösterin, o görülmeye değer."

Amerikalı yazar Gertrude Stein 1946'da öldü. Giderayak da şu sözü söyledi:

"Cevap nedir? ... [Sessizlik] ... Peki, soru ne o halde?"