Şöyle olsa olmaz mı?

... Bir gencin astronoma gidip şunları söylediğini varsayalım: "Bir fikrim var. O şeyler belki dönmüyorlardır ve orada belki taşa benzer şeylerden oluşmuş toplar vardır. Gökyüzünde ne zaman görüneceklerini hesaplamak yerine nasıl hareket ettiklerini bambaşka bir yolla hesaplayabiliriz." Astronom ona, "güzel, tutulmaları hangi duyarlıkla hesap edebilirsin?" der. O da "henüz hesapları pek geliştirmedim," yanıtını verir. Astronom bunun üzerine, "Ay tutulmalarını senin modelinle hesaplayabileceğinden çok daha kesin olarak hesaplayabiliyoruz. Bu düşündüklerin üzerinde çok durmamalısın; çünkü matematiksel modelimizin çok daha iyi olduğu apaçık," der.

Birisi gelip bir şey önerdiğinde, örneğin "dünyanın şöyle olduğunu düşünelim," dediğinde karşısındakilerin "filan problem için bulduğun sonuç ne?" şeklinde yanıtlama eğilimleri çok güçlüdür. O "problemi henüz geliştirmedim," dediğinde ona "ama biz geliştirdik ve yanıtları çok daha kesin olarak alabiliyoruz," derler. Görüldüğü gibi, fikirlerin gerisindeki felsefe üzerinde kafa yorup yormamak bir sorundur.

[ Richard P Feynman, Fizik Yasaları Üzerine. (Çev. Nermin Arık, Tübitak, 1996), s. 202.]